h.

en son senin kapına gelmiştim bu sondur diyerek
beni anladın beni dinledin hep anlattın da
öğrettin bilemediklerimi göremediklerimi
sonra
sen gittin bir gün
biz de gittik kuytulara o gün
senin üflediğin çiçeklendirdiğin canlarımız
solmaya başladı birer birer
tükettik acıyla birktirdiklerimizi
gözden ırak gönüle yakın dedik ama
olmadı işte koruyamadık içimizi dışımızdan
seni görmeyi ne çok istedim ama korktum aynı çoklukta
çünkü diğerlerinin görmediklerini görürdün
utanırdım ben o zaman
bakamazdım yüzüne aynı rahatlıkla
sonra geçen zamanla
senin yerine başka şeyler koyduğumu fark ettim
ihanet miydi
yoksa unutmak mı
yoksa
…
noktalarım artar
ama eski değil bendeki ben
dünya dönerken ne çok şey atar sırtından
yoksa ben de mi döndüm
onlardan oldum
eskisi gibi olabilir miyim yeniden
seni görünce ya da adını duyunca ya da hatırlayınca
yine içimdeki en ince teller titrer sağ gözden damlalar akar mı
bunları bulmak tekrar çok mu zor
O istemezse olmaz
ama
neden……..
bazı soruları da cevaplasam
cevaplasa
..
bak kaç yıl geçmiş sayısını bile hatırlamam
gel artık
burda güneş var hem
“kuşlar geçer üstümüzden”
belki bulutlar güler yüzümüze
…
suçun yoktu ama ceza vardı işte
herşey vardı yok bile