been

uzaklık aslında ikimizin uzak oluşu değil
senin yakın benim sana uzak oluşum
tıpkı güneşin dünyaya çok yakın çok sıcak olup dünyanın ondan uzaklığı gibi
asıl mesele bu
üçbinaltıyüzelli günlük dünün başlangıcında kulağıma bir şey fısıldamıştı
ya da ben öyle sanmıştım
ama ne kadar gerçekti o ses
kalbinden kalbime aktı
büyüydü belki de bir çeşit
büyü…baktığım tüm gözlerde aranan
otobüste giderken duraktaki adamın gözlerinde asılı kalan
kulakları bile daha oluşmadan annesinin karnından alınan çocuğun büyüyüşü yavaş sessiz
umutsuzluğu umut olmuş bir filistin çocuğunun bakışı
ömer hayyam yakınlarında dolaşan travestinin yürüyüşü
pamuk gibi bir şeyin sarılışı , saflığı
kulağıma fısıldadığın büyü hepsinin bir toplamı belki bunların
birden bire ayrılan ıssız yolların tam ortasında kalan kararsız benlik
…………………………..
dünler güne dönünce
bahar gelirse buralara
büyü bozulmayıp “cinnet denen cennetin” sınırına yaklaşırsa bikarar ruh
“deli olmadan görünür olamaz gerçek olamazsınız” demişti ya
onun gibi bir şey olur
bensenonlar kalmaz
hep
o
her
o
hiç
o