.
Posteado en şahsî con etiquetasşahsî sobre Marzo 25, 2006 por passive
herkes ararken “seni” , “ben” bulmuştum
bulmuş sonra kaybetmiştim
tekrar bulmuş gene kaybetmiştim
tekrar tekrar tekrar
tıpkı dünyanın güneşe sırtını dönüşü gibiydi benim “seni” her kaybedişim
en son bulduğumdan bu yana kaybetmedim “seni“
ama
uzak düştüm
aramızda koca bir “dünya” var artık
koca bir “ben“
.
“sen olmayınca ben denizsiz kıyı gibiyim.”*